نویسنده: tv_admin

تلاقی هنر اسلامی و اصالت ایرانی….
فرهنگسراهای متعددی در تهران بنا شده اند که هر کدام با خاستگاهی متفاوت، هویتی منحصر به فرد نیز شکل داده اند. فرهنگسرای خاوران یکی از بزرگترین مراکز فرهنگی تحت نظر شهرداری تهران است. این مرکز فرهنگی، هنری با متراژی افزون بر ۸۳ هزار متر مربع دارد که ۲۴ هزار متر مربع فضاهای متنوع فرهنگی را شامل می شود.
ویدئوی کامل رو با روایت معمار گرامی خانم مهندس اعتماد ببینید.

ساختمان موزه گوگنهایم بیلبائو که توسط معمار کانادایی – آمریکایی، فرانک گری طراحی شده است، نمونه ای باشکوه از نخستین سبک های معماری قرن بیستم است. این موزه با ۲۴۰۰۰ متر مربع، که ۹۰۰۰ متر مربع آن به فضای نمایشگاهی اختصاص دارد، نشان دهنده یک نقطه عطف معماری با پیکربندی جسورانه و طراحی نوآورانه، دارای سطوح مختلفی است. سه سطح ساختمان در اطراف آتریوم سازماندهی شده اند و با استفاده از راهروهای خمیده، آسانسورهای تیتانیومی و شیشه ای و همچنین راه پله ها به هم متصل می شوند. این ساختمان با الهام از شکل ها و بافت های یک ماهی طراحی شده است و می توان آن را یک مجسمه یا یک اثر هنری در نظر گرفت. فرم ها هیچ دلیلی ندارند و تحت هیچ قانون هندسی نیستند. این موزه در اصل پوسته ای است که زندگی صنعتی گذشته و بندر بیلبائو را تداعی می کند و از مجموعه ای از حجم های به هم پیوسته تشکیل شده است که برخی از سنگ های پوشش داده شده عمود بر هم و برخی دیگر از اسکلت تیتانیوم پوشیده شده است.

کلیسای جامع شهری Nossa Senhora Aparecida که بیشتر به عنوان کلیسای جامع برازیلیا شناخته می شود، از مهم ترین جاذبه های مذهبی برزیل در قاره امریکای لاتین می باشد و از زیباترین بناهای این شهر به شمار می آید. این کلیسا با سبک معماری خارق العاده اش خیلی زود در بین گردشگران خارجی به شهرت رسید و سالانه حدود ۲ میلیون مسافر خارجی از آن بازدید به عمل می آورند که این محبوبیت در نوع خود رکورد بی نظیری است. این سازه یک سازه بتنی هایپربولوئید با سقف شیشه ای است که توسط معمار برزیلی، اسکار نیمایر‌ طراحی و در ۳۱ مه ۱۹۷۰ ساخته شد. طرح سازه هذلولی‌ وار آن از ۱۶ ستون بتنی تشکیل شده که هر کدام ۹۰ تن وزن دارند، در داخل کاشی‌های سرامیکی با دست نقاشی شده و دیوارهای غسل تعمید بیضی شکل را پوشانده‌اند.

این سازه پس از ۱۲ سال تلاش و ساخت و ساز به صورت عمومی افتتاح گردید و با دارا بودن گنبدی ۴۰ متری از نقاط دوردست پایتخت برزیل قابل رویت است.

طراحی و معماری کلیسا 

این کلیسا محل مقر اسقف نشینی برازیلیا است و اولین بنای تاریخی بود که در پایتخت فدرال ایجاد شد. پنجره های شیشه ای رنگی آن توسط هنرمند ماریان پرتی طراحی شده است. طراحی سازه ای کاردوزو، تعداد ستون ها را کاهش داد و اجازه داد پایه های ستون ها نازک باقی بمانند و فقط زمین را لمس کنند، و علاوه بر این جایگزینی تسمه ای بتنی که به ستون ها در بالا می پیوندد با دالی که کمی پایین تر قرار داده شده است باشد. برای این کار، نیمایر در سال ۱۹۸۸ جایزه پریتزکر را دریافت کرد که جایزه نوبل معماری محسوب می شود. نکته جالب در مورد این کلیسا این است که به عنوان سومین کلیسای زیبای جهان به شمار می اید.فضای کلیسا جامع برازیلیا احساسات مذهبی را منتقل می‌کند طوری که در ابتدای ورود یک تونل تاریک بازدید کننده را به داخل راهرو دایره‌ای به قطر ۷۰ متر هدایت می‌کند.

در مسیر ورودی کلیسا چهار مجسمه برنزی با ارتفاع سه متر دیده می‌شود که معرف نویسندگان چهار کتاب اول عهد جدید هستند.

هنگام ورود به کلیسای جامع ، ستونی از سنگ مرمر قرار دارد که تصاویری از قسمت‌های زندگی بانوی ما ، نقاشی شده توسط آتوس بولکائو قرار گرفته است.در بالای شبستان این کلیسا ۳ مجسمه بر روی هوا معلق هستند که کوچکترین آن‌ها مجسمه‌ای به وزن حدودا ۱۰۰ کیلوگرم و بزرگ‌ترین آن‌ها مجسمه‌ای با وزن حدود ۳۰۰ کیلوگرم است.همچنین این کلیسا دارای ۴ ناقوس بوده که اولین بار در سال ۱۹۷۷ میلادی به صدا در آمده‌اند. کلیسای جامع برازیلیا با دارا بودن گنبدی ۴۰ متری از نقاط دوردست در پایتخت برزیل نیز قابل رویت است، در کنار ساختمان اصلی، سازه‌های جانبی وجود دارد که از جمله‌ی آن‌ها غسل تعمید به شکل بیضی شکل و برج ناقوس، که چهار زنگ آن توسط دولت اسپانیا اهدا شده است.

فرودگاه جواهر چانگی یک مجتمع سرگرمی و تفریحی با مضمون طبیعت است که توسط فرودگاه چانگی سنگاپور احاطه شده و یکی از پایانه های مسافربری به آن متصل است. مرکز آن بلندترین آبشار سرپوشیده جهان، گرداب باران است که توسط یک محیط جنگلی پلکانی احاطه شده است. جواهر شامل باغ‌ها، یک هتل، حدود ۳۰۰ فروشگاه خرده‌فروشی و غذاخوری، و همچنین امکانات حمل و نقل هوایی برای تحویل سریع چمدان‌ها است. مساحت کل آن ۱۳۵۷۰۰ متر مربع (۱۴۶۱۰۰۰ فوت مربع) است که ۱۰ طبقه را شامل می شود ، پنج سطح بالای زمین و پنج طبقه زیرزمین جاذبه‌های آن عبارتند از دره جنگل شیسیدو، یک باغ سرپوشیده با پنج طبقه، و پارک سایبان در بالاترین سطح که چشم اندازی فوق العاده دارد.

جواهر روزانه حدود ۳۰۰۰۰۰ بازدیدکننده دارد. در اکتبر ۲۰۱۹، شش ماه پس از افتتاح ، ۵۰ میلیون بازدیدکننده داشت که از هدف اولیه خود برای کل سال فراتر رفت، این مجتمع و فرودگاه در چانگی، در انتهای شرقی سنگاپور، تقریباً ۲۰ کیلومتر (۱۲ مایل) شمال شرقی از مرکز شهر سنگاپور واقع شده است.

پروژه جواهر سنگاپور یکی از سبزترین نقاط دنیا محسوب می شود

این چشم‌انداز سبز میزبان بزرگترین آبشار داخلی جهان بوده ضمن اینکه از نمای بیرونی به طور کامل با پنل‌های شیشه‌ای عظیم پوشیده شده است. پوشش کاملاً سبز داخلی جواهر، محیطی کاملاً پایدار برای آن به ارمغان آورده و علاوه بر این، وجود سایر عناصر طبیعی نظیر صخره‌های بزرگ، سبک طبیعت‌بارگی در آن را به حد نهایت رسانده است. مسیرهای پیاده‌ روی داخلی در زیر پوشش‌های گیاهی و در جوار آبشار بزرگ، حس قدم زدن در یک جنگل بارانی را برای بازدیدکنندگان به وجود می‌آورد.

معمار  فرودگاه جواهر 

این مجتمع توسط موشه سفدی (Moshe Safdie)، همان معماری که هتل چشمگیر و خارق‌العاده مارینا بی سندز (Marina Bay Sands) را طراحی کرده است، طراحی شده است. جواهر بدنه‌ای از ترکیب فلز و شیشه دارد و داخل آن بسیار سرسبز طراحی شده است. این فضای چند کاره فقط یک مرکز خرید نیست. بلکه یک جاذبه سرسبز و شگفت انگیز و پیش نمایشی از بهترین رستوران‌ها و فروشگاه‌های محلی منطقه است. در این مجتمع ۱۱۲ رستوران و کافه، ۲۰۰ فروشگاه، یک سینمای IMAX وجود دارد. علاوه بر اینها برخی خدمات ضروری فرودگاه نظیر برخی کانترهای چک این، خدمات نگهداری چمدان‌ها، و سالن استراحت اختصاصی نیز در این مرکز قرار گرفته است.

امکانات 

تغییر کاربری استادیوم DDV-Stadion به سالن کنسرت در شهر Dresden آلمان‌
فکر می کنید ما در ایران چقدر زمان برای اینکار نیاز داریم؟‌

ریشه کلمه “پانتئون”  و تاریخچه آن

پانتئون (Pantheon) از یک کلمه یونانی به معنی “متعلق به همه خدایان ” گرفته شده است. طبق اسناد تاریخی باقیمانده از آن دوران،  دلیل اطلاق نام پانتئون به این بنا این بوده است که  پانتئون یک معبد رومی برای تمام خدایان بوده و مجسمه تمامی خدایان درون ان قرار داشته و از طرفی گنبد آن به بهشت و عرش خدایان رومی اشاره داشته است. با این حال، به نظر می‌رسد که پانتئون نه نام رسمی این بنای زیبا، بلکه لقبی برای اشاره به آن بوده است.

در سال ۳۱ پیش از میلاد، مارکوس آگریپا (Marcus Agrippa) که یک سناتور، ژنرال و معمار رومی بود تصمیم گرفت یک مجموعه از ساختمان‌های شگفت انگیز را در املاک شخصی خود احداث کند. بین سال‌های ۲۹ تا ۱۹ میلادی، این مجموعه با سه بنای حمام آگریپا، معبد نپتون و پانتئون احداث شد. یک کتیبه لاتین که بر بالای ورودی نقش بسته است این کتیبه می‌گوید که مارکوس آگریپا پسر لوسیوس، زمانی که برای سومین بار کنسول روم بود این بنا را ساخته  درحالی که یافته‌های باستان شناسی نشان می‌دهد که معبد پانتئون ساخته شده،  توسط مارکوس آگریپا تخریب شده و بنای کنونی بعدا بر جای آن بنا شده است. البته بخش ورودی بنا که کتیبه آگریپا بر روی آن نقش بسته، بخشی از پانتئون اولیه است.

جزئیات  طراحی

این بنای فوق العاده به دلیل اندازه، ساخت و طراحی آن قابل توجه است. تا دوران مدرن، این بنا بزرگ‌ترین گنبد ساخته شده بود و قطر آن در حدود ۱۴۲ فوت (۴۳ متر) بود و تا ارتفاع ۷۱ فوت (۲۲ متر) از پایه خود بالا می‌رفت. در داخل گنبد به جز در پایین ترین قسمت، شواهد خارجی از تکیه گاه طاق آجری در دست نیست و هیچ گاه روش دقیق ساخت آن مشخص نشده است. با این حال، یکی از عواملی که به موفقیت آن کمک کرده است: کیفیت عالی مصالح به کار رفته در بتن  و انتخاب دقیق و درجه بندی مصالح سنگدانه، که از بازالت سنگین در پایه های ساختمان و قسمت زیرین متغیر است. از دیوارها، از آجر و توفا (سنگ تشکیل شده از گرد و غبار آتشفشانی)، تا سبک ترین سنگ پا به سمت مرکز طاق. علاوه بر این، یک سوم بالایی طبل دیوارها که از بیرون دیده می شود، با قسمت پایین گنبد منطبق است که از داخل دیده می شود و با طاق های آجری داخلی به مهار رانش کمک می کند. خود طبل با طاق‌ها و پایه‌های آجری عظیمی که بالای یکدیگر در داخل دیوارها قرار گرفته‌اند، که ضخامت آن‌ها ۲۰ فوت (۶ متر) است، تقویت می‌شود.

پانتئون در سال ۶۰۹ پس از میلاد به عنوان کلیسای سانتا ماریا وقف شد که امروزه نیز باقی مانده است. گل سرخ‌ها و قالب‌های برنزی سقف و سایر تزئینات برنزی به مرور زمان ناپدید شده‌اند، و در اواخر رنسانس یک فریز از تزئینات گچ بری به داخل مستقیماً زیر گنبد اعمال می‌شد. در غیر این صورت، ساختمان به طور کامل به شکل اصلی خود وجود دارد. این سازه از دوران رنسانس منبع الهام دائمی برای معماران بوده است.

“مرایا” بزرگ ترین ساختمان آیینه ای جهان، در شهر باستانی “العلا” استان مدینه عربستان سعودی که در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت است.

در این مکان نمایشگاه آثار “اندی وارهول” به نمایش گذاشته می شود.

معماری بیومیمتیک 

در تمامی علوم، طبیعت به عنوان یک حقیقت راهنما استفاده می شود. حوزه ای وجود دارد که از طریق تقلید و مشاهدۀ طبیعت پیش می رود. این حوزه، که بیومیمتیک نام دارد، می تواند به صورت تقلید نظام زندگی در طبیعت بیان شود.

امروزه همه اختراعات بشر را می‌توان به نوعی بهره گرفته از مدل‌های زنده دانست. رایانه‌ها و ربات‌های دستیار که رفته رفته جای انسان را گرفته‌اند با توجه به مطالعه بر روی ساختارهای زیستی ساخته شده‌اند. طراحی هواپیما بر اساس ساختار بدن پرندگان، ساخت زیردریایی از روی ساختار دلفین‌ها یا ساخت رادارها با توجه به سیستم راداری خفاش‌ها مثالهایی از علم بیومیمتیک یا بیونیک (Bionic) می‌باشند. همانند بسیاری از زمینه ها، در زمینۀ طراحی معماری، از طبیعت تقلید می شود. در دانشگاه فنی کارادنیز، بخش معماری، دوره های طراحی معماری به این منظور انجام می شوند. دوره های موجود در حوزۀ مفهوم بیومیمتیک شامل فرایند طراحی معماری است که به بررسی رابطۀ طبیعت و طراحی به شیوه جامعی می پردازد.

ایده الهام گرفتن و معماری بیومیمتیک از طبیعت که به اختراع معروف دمسترال منتهی شد در واقع تقلید و تکرار رفتار ارگانیسم های زیست محیطی است که برای نخستین بار ژنین بنیوس (Janine Benyus) در کتاب خود با عنوان «زیست تقلیدی؛ نوآوری با الهام از طبیعت» (۱۹۹۷) آن را به دنیا معرفی کرد. در این کتاب نویسنده سه رویکرد را در ارتباط خلاقیت و نوآوری بشر با طبیعت مرتبط می سازد:

• معماری بیومیمتیک
• نمونه مجازی از طراحی بیومیتیک
• طبیعت به عنوان الگو

زیست تقلیدیذیری دانش جدیدی است که بر روی مدل های طبیعت مطالعه می کند و سپس این شکل ها، فرایندها، سیستم ها و استراتژی ها را برای یافتن راه حلی پایدار در جهت حل مشکلات انسان تقلید می کند.

مایک پیرز با استفاده از این رویکرد، از نبوغ موریانه ها برای طراحی یک سیستم خنک کننده طبیعی برای بزرگترین ساختمان تجاری به نام Eastgate در زیمبابوه استفاده کرد.این پروژه نمادی از تنوع در محل کار برای ایجاد یک جهان بهتر است.